Rechtsgrondslag

Afbeelding

Het internationale rechtsregime van de Rijn als bevaarbare waterweg dateert uit 1804. Het Octrooiverdrag van de Rijn van 15 augustus 1804 tussen het Franse Keizerrijk en het Heilige Romeinse Rijk voerde een uniform tolstelsel in dat beheerd werd door een centrale, internationale administratieve instantie.

Deze instantie werd, in gewijzigde rechtsvorm, opgevolgd door de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR). De CCR werd formeel ingesteld door bijlage 16 B van de Slotakte van het Congres van Wenen, die ondertekend werd op 24 maart 1815 en het “Rijnreglement” vormde. De Centrale Commissie was vervolgens het kader waarbinnen een aanvullend verdrag tot stand werd gebracht: de op 31 maart 1831 ondertekende Akte van Mainz.

Op 17 oktober 1868 kwam de Herziene Rijnvaartakte (“Akte van Mannheim”) hiervoor in de plaats, die tot op heden de rechtsgrondslag van de CCR vormt. Deze Akte geldt nu in de versie van de Akte van 20 november 1963pdf_frpdf_depdf_nlpdf_en (die van kracht werd op 14 april 1967), die op haar beurt werd gewijzigd door zeven aanvullende protocollen (waarvan enkele nog niet van kracht geworden zijn).

De Akte van Mannheim regelt het rechtsregime van de Rijn als binnenwaterweg en legt de bevoegdheden van de Centrale Commissie vast. Dit verdrag kan gezien worden als een ‘levend instrument’ waarvan de interpretatie en tenuitvoerlegging zich in functie van de behoeften ontwikkeld hebben. Een besluit uit 2003 (2003-II-10) legt de interpretatiebeginselen van de Akte van Mannheim vast.

Documentatiebronnen

Alle documentatiebronnen bekijken